شهید دانا
سه‌شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٦
درحسرت آدم شدن ... نظرات() 
عمر نزدیک به پنجاه شد وآدم نشدم                سفر مرگ مهیا شد وآدم نشدم
عمر برباد بشد روز وشبم درغفلت                    معرکه ازپس فردا شد وآدم نشدم
دوره کودکیم بازی و بازیگوشی                        پایه ی تربیت آنجا شد وآدم نشدم
رنج بیحد پدر بهر من  نالایق                           کمرش خم  زالمها شد وآدم نشدم
شیره ی جان  ز پی پرورش من مادر              دادو رفته زچشش خواب وآدم نشدم
زآب وگل تاکه رهاند چه بسی شبها را             دور گهواره چوپروانه شدو آدم نشدم
راهی مدرسه گشتم که بیاموزم علم             طی  این دروه به اغوا شد وآدم نشدم
پی آموختن علم و هنر حرفه وفن                 لطف دادار به من یار شد و آدم نشدم
چو جوانی به غروربه بطالت بگذشت              ازخدا امر به تقوی شد وآدم نشدم
نه صلات و نه صیام و  نه زکات ونه جهاد         سند بندگی اینها شد وآدم نشدم
زن گرفتم که نهم ارج به گفتار نبی                نصف دین کامل ازاینها شد وآدم نشدم
خلق نیک است کند گرم فضای خانه             زین عمل خانه مصفا شد وآدم نشدم
دائما نفس مرا ازره حق باز چوداشت             راه حق ضامن عقبا شد وآدم نشدم
بهر جمع آوری مال زهر راه ورهی                 گفتگو بهر حسابش شد وآدم نشدم
زحلا ل وزحرامش وزاکراه ومباحش               برسرش یکسره دعوا شد وآدم نشدم
لحظه لحظه زهمین عمر حسابش بکشند       نکته ها اصل زاینجاست وآدم نشدم
این همه خرد وکلان پیر وجوان سوی بقا          زیر خاک اینهمه تن ها شد وآدم نشدم
من به هرجا که رسیدم زعلی دم بزدم            نام اومرهم دلها شد وآدم نشدم
پیرو آل علی باش سعادت اینست                  نقطه عطف همین جاست آدم نشدم
در توبه به رویم بازنمود حضر ت حق                 توبه  بشکستم و  صد بار وآدم نشدم
عمر ذی قیمت دانا بشد ازجهل تباه                 حیف و صد حیف وچوصد آه  آدم نشدم