نسیم ماه صیام

این روزه داری یم نبود جز بهانه ای                     خواهد  خدا شنود  ز گنهکار  ناله ای 

گفتا  بیا  به  سویم ای بنده ی   حقیر          درخلوتی نشین ودست دعا سوی من بگیر

گفتم  چگونه  سوی  توآیم  ندارمی                    عرضی  وآبرویی و اشکی ومحرمی

درنامه ی سیاه منی نیست جز خطا                    آیا  شود ؟  که  بیایم  به  التجا

من سالهابود به بدی خو گرفته ام                        صد حیف از فیض رخت رو گرفته ام

یک عمر من  بتو مدیونم  ای خدا                         کردی مرا صدا و نکردم من اعتنا

دادی به من تو نعمت بی حد خدای من                هر درب بسته ای توگشودی برای من

من  با  کمال  وقاحت  به  خودسری                        جز باب رحمت تو!  کوبیدم  هردری

هرگز نشد دری به روی من پست ازقضا                     جزدرگه ی ربوبی تو ذات کبریا

من  آمدم  همه  شب  در حریم  تو                             گیرم برات دوری نار ازامین تو

من ذاکرحسینم وبس باشد این مرا                      آورده ام شفیع نزد تو آن شاه سرجدا

بگذر خدا زجرم من ودوستان من                               بنما  کرم  زلطف  براقربای من

ماه  صیام  تو شد  رو  به انتها                               دلهای ما زمهر خودت کن توباصفا

جمعی به صبح وظهر وبشام حالت رجا                      خواندند ذات اقدس تو حال بی ریا

در این حسینیه  هستیم  مفتخر                            باشد بنام چار وده ازبهترین بشر

بزم عزای یک یک آنان  گرفته ایم                           مابرولایشان همه بیدار وخفته ایم

یارب  به اهلبیت  نبوت  ترا قسم                          مهرت فزون نمابه دل ما مکن توکم

ما را  محب  آل محمد ص قرار ده                            بر پیروی آل علی  افتخار  ده

درعرصه ی قیامت کبری به فاطمه                          رحمی نما وببخشا ی  ما همه

شعرت تمام کن رسولادگر بس است                     ماه صیام نسیمش به هرکس است

سروده شدتوسط رسول دانا درتاریخ پنجم مردادماه 93مطابق با 29ماه مبارک رمضان

/ 0 نظر / 16 بازدید